De mens als open systeem

Naar buiten toe is de verschijning van het menselijk organisme een op zichzelf staand geheel. Fysiek gezien echter, is hij een ‘open systeem ', waarbij zijn energie door voeding aangevuld dient te worden en die bij lichamelijke bewegingen, functionele afvoer of bij groei en regeneratie processen verbruikt wordt. De afbraakproducten van dit metabolisme (stofwisseling) moeten dan uitgescheiden worden.

Maar niet alleen het metabole systeem, maar ook andere systemen van het organisme, zoals het zenuwstelsel zijn in interactie met de omgeving. De functionele systemen van het organisme lijken zo op het eerste gezicht een gesloten systeem te zijn. Bij nader inzien echter krijgen een ander beeld. Het blijkt namelijk dat het milieu nooit direct kan ingrijpen op het menselijk organisme, maar alleen processen stimuleert, die al aanwezig zijn in het organisme en onafhankelijk van het organisme milieu?!! functioneren. Het organisme bestaat veeleer uit functioneel gesloten systemen, waarvan de deelprocessen gerangschikt zijn in een cirkel en alleen op bepaalde plaatsen voor de invloeden van buitenaf open zijn om de regulatie dynamiek te behouden. Deze schijnbare tegenstelling is een van de grootste mysteries van het bestaan van de menselijke organisme.

Dr. J. W. Rohen: Morphologie des menschlichen Organismus, Stuttgart, 2002. (Page 26). http://de.wikipedia.org/wiki/Johannes_W._Rohen

T
erug naar concept Mesologie